تبليغاتX
البداية

-سعید ! سعید ! تعال !

(و فی تلک الأثناء دقّ الجرس!)

سعید : سأحکی باختصار ، قبل أیام نهضت من منامی فاستویت فی فراشی جالساً ثم عطست و سعلت ، قد تظاهرت تمارضت ، فغطیت جبینی بدثاری و بکیت بدموع کالبحار . قد مکرت و ظننت أننی قد ابتکرت ، أحسّ باحتقار !

التلامیذ : و بعد ذلک ماذا حدث ؟

سعید : سأحکی باختصار ، انحنیت ، و مشیت ثم لا أدری صرخت کالحمار ! أو صفرت کالقطار ! أیّ شیء قد فعلت ؟ آ ... تذکرت : مشیت فاصطدمت بالجدار ! إنّ جدّی قد رآنی ! ففرحت ثم زدت فی جهادی و اجتهادی !

جلس الجدّ جواری ! :

یا صغیری حالک حال احتضارٍ !!

لم أشاهد مثل هذا فی صغاری !

ثم أعطانی لحافاً فعرفت أننی لقد نجحت فی ابتکاری !

أحسّ باحتقار !

سأحکی باختصار !

علی کلٍ ذهبت و استرحت فی فراشی فی سرور و افتخار ، و بقیت کالحجر دون حراک !

کم تعذّبت تأذّیت و لکنّی تحمّلت ، و أخیراً ، فی المساء أقبل الجدّ إلیّ قائلاً :

قد تحسّنت سریعاً ، لم یکن هذا انتظاری !

فأجبت : أی نعم ، روحی فداک ، و افتخرت عند نفسی بابتکاری !

فأضاف : هِیّا أسرع ! قد مضت جمعتک عطلتک و أمامک یوم غد یومٌ دراسیّ !!

 

 *   *   *   *   *   *   *

 

منام = رختخواب – بستر

استویت = ایستادم

تمارضت = خودم را به مریضی زدم

غطیت = بستم – پوشاندم

جبین = پیشانی

دثار = ملحفه

صرخت = نعره زدم

صفرت = سوت کشیدم

جهاد = تلاش

اجتهاد = تلاش

نجحت = پیروز شدم

حراک = حرکت

أقبل = آمد (رو کرد)

تحسّنت = خوب شدی

غد = فردا

+ نوشته شده در  چهارشنبه 22 فروردین1386ساعت 2:53 قبل از ظهر  توسط بداية  |