|
|
|
||||
|
-سعید ! سعید ! تعال ! (و فی تلک الأثناء دقّ الجرس!) سعید : سأحکی باختصار ، قبل أیام نهضت من منامی فاستویت فی فراشی جالساً ثم عطست و سعلت ، قد تظاهرت تمارضت ، فغطیت جبینی بدثاری و بکیت بدموع کالبحار . قد مکرت و ظننت أننی قد ابتکرت ، أحسّ باحتقار ! التلامیذ : و بعد ذلک ماذا حدث ؟ سعید : سأحکی باختصار ، انحنیت ، و مشیت ثم لا أدری صرخت کالحمار ! أو صفرت کالقطار ! أیّ شیء قد فعلت ؟ آ ... تذکرت : مشیت فاصطدمت بالجدار ! إنّ جدّی قد رآنی ! ففرحت ثم زدت فی جهادی و اجتهادی ! جلس الجدّ جواری ! : یا صغیری حالک حال احتضارٍ !! لم أشاهد مثل هذا فی صغاری ! ثم أعطانی لحافاً فعرفت أننی لقد نجحت فی ابتکاری ! أحسّ باحتقار ! سأحکی باختصار ! علی کلٍ ذهبت و استرحت فی فراشی فی سرور و افتخار ، و بقیت کالحجر دون حراک ! کم تعذّبت تأذّیت و لکنّی تحمّلت ، و أخیراً ، فی المساء أقبل الجدّ إلیّ قائلاً : قد تحسّنت سریعاً ، لم یکن هذا انتظاری ! فأجبت : أی نعم ، روحی فداک ، و افتخرت عند نفسی بابتکاری ! فأضاف : هِیّا أسرع ! قد مضت جمعتک عطلتک و أمامک یوم غد یومٌ دراسیّ !! * * * * * * *
منام = رختخواب – بستر استویت = ایستادم تمارضت = خودم را به مریضی زدم غطیت = بستم – پوشاندم جبین = پیشانی دثار = ملحفه صرخت = نعره زدم صفرت = سوت کشیدم جهاد = تلاش اجتهاد = تلاش نجحت = پیروز شدم حراک = حرکت أقبل = آمد (رو کرد) تحسّنت = خوب شدی غد = فردا
+
نوشته شده در چهارشنبه 22 فروردین1386ساعت 2:53 قبل از ظهر توسط بداية
|
|
|||||
|
|||||